Mahler, moet het zo serieus?

Ik heb de vaste overtuiging dat de combinatie van opperste tragiek en lichtvoetig amusement als een onverbrekelijke eenheid in mijn geest verankerd zit“, zo vertelde Mahler aan Freud. Dat is het geheim van zijn muziek: Vader Jacob combineert Mahler met alle leed van deze wereld. Treurig en vrolijk, dag en nacht, leven en dood. Zijn muziek verandert voortdurend van sfeer. Mahler is schuldig aan de ‘heiligheid’ die rondom een concertervaring hangt: laatkomers mochten er niet meer in, lichten in de zaal moesten uit, geen applaus meer tussen de delen. Keizer Franz Josef vroeg na afloop van een concert: “Herr Mahler, moet het zo serieus?”

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Westerse Klassieke Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s